Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2008

ΑΡΘΟΥΡ ΣΟΠΕΝΑΟΥΕΡ: ΔΟΚΙΜΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ"


"....Αυτή είναι, λοιπόν, η αυ­στηρά μετρήσιμη ηλικία της λογικής της. Γι' αυ­τό, οι γυναίκες παραμένουν σε όλη τους τη ζωή πραγματικά παιδιά. Δεν βλέπουν παρά μόνο ό,τι βρίσκεται μπροστά στα μάτια τους, προσκολλώνται στο παρόν, θεωρώντας πραγματι­κότητα την επιφάνεια των πραγμάτων και προ­τιμώντας τις μωρολογίες από τα σημαντικά ζη­τήματα. Αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από το ζώο είναι ο νους· εγκλωβισμένος στο παρόν, ανατρέχει στο παρελθόν κι αναλογίζεται το μέλλον: εξ ου και η σύνεσή του, ..."


"...Οι ίδιες αυτές έμφυτες ικανότητες εξηγούν τον οίκτο, την ανθρωπιά, τη συμπάθεια που εκδηλώνουν οι γυναίκες προς τους δυστυχι­σμένους, ενώ είναι κατώτερες των ανδρών σε ό,τι αφορά τη δικαιοσύνη, την ευθύτητα και " την αυστηρή χρηστότητα. Λόγω της διανοη­τικής τους αδυναμίας, ό,τι είναι παρόν, προ­φανές και άμεσο ασκεί πάνω τους μια κυ­ριαρχία απέναντι στην οποία δεν μπορούν να υπερισχύσουν ούτε οι θεωρητικοποιήσεις ού­τε τα καθιερωμένα αξιώματα ούτε οι δραστι­κές αποφάσεις ούτε καμιά θεώρηση του πα­ρελθόντος ή του μέλλοντος, του όποιου μα­κρινού ή απόντος πράγματος. Έχουν την αρετή των πρωταρχικών και κύριων ιδιοτή­των, στερούνται όμως των δευτερεουσών και παρεπομένων. Από αυτή την άποψη, μπο­ρούμε να τις συγκρίνουμε με έναν οργανισμό που διαθέτει ήπαρ αλλά όχι χοληδόχο κύστη. Παραπέμπω στην παράγραφο 17 του έργου μου για τη θεμελίωση της ηθικής. Η αδικία είναι, επομένως, το κεφαλαιώδες ελάττωμα της γυναικείας φύσης. Αυτό είναι απόρροια της ανεπάρκειας κοινής λογικής και σκέψης που επισημάναμε πιο πάνω, κι αυτό που επιβαρύ­νει ακόμη περισσότερο τούτο το ελάττωμα εί­ναι το γεγονός ότι η φύση, για να αντισταθμί­σει την αδυναμία τους, τους έδωσε σε αντάλ­λαγμα την πονηριά εξ ου και η ενστικτώδης πανουργία τους και η ακαταμάχητη ροπή τους προς το ψέμα. Το λιοντάρι διαθέτει νύ­χια και δόντια* ο ελέφαντας, το αγριογού­ρουνο έχουν τις άμυνες τους, ο ταύρος έχει τα κέρατα του, η σουπιά έχει το μελάνι της, που της χρησιμεύει για να θολώνει τα νερά γύρω της· η φύση δεν έδωσε στη γυναίκα ως μέσο άμυνας και προστασίας παρά μόνο την προσποίηση* η ικανότητα αυτή υποκαθιστά τη δύναμη την οποία ο άνδρας αντλεί από τα ισχυρά μέλη του κι από τη νόηση του......"


".....είναι σχεδόν αδύνατον να βρει κανείς μια γυναίκα απολύτως φιλαλή­θη και άδολη. Γι' αυτό ακριβώς και οι γυναί­κες διαβλέπουν τόσο εύκολα την προσποίηση του άλλου και δεν συνιστάται να χρησιμοποι­είς την προσποίηση μαζί τους. Από αυτό το θεμελιώδες ελάττωμα και από τις συνέπειες του πηγάζουν η ψευτιά, η απιστία, η προδο­σία, η αχαριστία κ.λπ. Επίσης, οι γυναίκες ψευδορκούν στο δικαστήριο πολύ πιο συχνά από τους άνδρες, και αποτελεί ερώτημα το κατά πόσον θα έπρεπε να τους επιτρέπεται ο όρκος. ...."


"....Για τον ίδιο λόγο, οι φιλοφρονήσεις μεταξύ γυναικών φαίνονται γελοιωδέστερες απ' ό,τι μεταξύ ανδρών. Πα­ρατηρήστε, εξάλλου, ότι ο άνδρας μιλάει κατά κανόνα με κάποια υπόληψη και κάποια αν­θρωπιά ακόμη και στους πιο ασήμαντους υπο­τακτικούς του, ενώ είναι ανυπόφορο να βλέπει κανείς με τι υπεροψία μια γυναίκα του καλού κόσμου απευθύνεται σε μια γυναίκα κατώτε­ρης τάξης, όταν η δεύτερη δεν είναι στην υπη­ρεσία της. Τούτο οφείλεται, ίσως, στο ότι με­ταξύ γυναικών οι κοινωνικές διαφορές είναι πολύ πιο πρόσκαιρες απ' ό,τι μεταξύ των αν­δρών και στο ότι οι διαφορές αυτές μπορούν άνετα να μεταβληθούν ή να καταργηθούν η κοινωνική θέση που κατέχει ένας άνδρας εξαρτάται από μύριες παραμέτρους· για τις γυναίκες, μία και μόνη παράμετρος είναι η αποφασιστική: ο άνδρας στον οποίο κατάφε­ραν ν' αρέσουν. Η μοναδική τους λειτουργία τις καθιστά πολύ πιο ισότιμες, κι έτσι γυρεύ­ουν να δημιουργήσουν μεταξύ τους κοινωνικές διαφορές. Πρέπει να σκοτίστηκε από τον έρωτα ο -νους των ανδρών για να ονομάσουν ωραίο αυτό το μικρόσωμο φύλο, με τους στενούς ώμους, τους φαρδιούς γοφούς και τις κοντές γάμπες· όλη η ομορφιά του έγκειται πράγμα­τι στο ερωτικό ένστικτο. Αντί να το ονομά­ζουμε ωραίο, θα ήταν πιο σωστό να το απο­καλούμε αντιαισθητικό. ..."


"....Οι νόμοι που διέπουν το γάμο στην Ευρώ­πη προϋποθέτουν πως η γυναίκα είναι ίση με τον άνδρα, κι έτσι εκκινούν από λάθος αφε­τηρία. Στο μονογαμικό μας ημισφαίριο πα­ντρεύομαι σημαίνει χάνω τα μισά μου δικαιώ­ματα και διπλασιάζω τις υποχρεώσεις μου. Σε κάθε περίπτωση, αφού οι νόμοι έχουν παρα­χωρήσει στις γυναίκες τα ίδια δικαιώματα με τους άνδρες, θα έπρεπε οπωσδήποτε να τους είχαν παράσχει και αρσενική λογική. Όσο περισσότερο οι νόμοι απονέμουν στις γυναί­κες δικαιώματα και τιμές που δεν τις αξίζουν, τόσο περιορίζουν τον αριθμό εκείνοον που συμμετέχουν πραγματικά στα προνόμια αυτά και αφαιρούν από τις άλλες τα φυσικά τους δικαιώματα στον ίδιο βαθμό που έδωσαν εξαιρετικά δικαιώματα σε κάποιες προνομι­ούχες. Το πλεονέκτημα που η μονογαμία και οι συνακόλουθοι νόμοι προσδίδουν στη γυ­ναίκα αναγορεύοντας την ίση με τον άνδρα - ενώ δεν είναι από καμιά άποψη- έχει ως συ­νέπεια οι εχέφρονες και συνετοί άνδρες πολ­λές φορές να διστάζουν να συρθούν σε μια τόσο μεγάλη θυσία, σε μια τόσο άνιση σύμ­βαση. Στους πολυγαμικούς λαούς κάθε γυ­ναίκα βρίσκει κάποιον να την αναλάβει, σ' εμάς, αντίθετα, ο αριθμός των συζευγμένων γυναικών είναι αρκετά περιορισμένος και υπάρχει ένας άπειρος αριθμός γυναικών που μένουν χωρίς προστασία, από τη μια γερο-ντοκόρες που φυτοζωούν μελαγχολικά στις ανώτερες τάξεις της κοινωνίας κι από την άλ­λη φτωχές υπάρξεις ζεμένες σε σκληρές κι επίπονες δουλειές στα κατώτερα στρώματα,· Ή, πάλι, καταντούν άθλιες πόρνες, διάγουν μιαν επονείδιστη ζωή ...."